15. Mara Dyer. Tajemnica - Michelle Hodkin

Mara Dyer to seria, która od dłuższego czasu znajdowała się na mojej liście "Do przeczytania", więc kiedy dostałam ją w swoje ręce długo nie czekałam, żeby zacząć czytać. Czytając liczne recenzje pierwszego tomu tej serii spotkałam się z różnymi opiniami, dlatego nie oczekiwałam od tej książki czegoś naprawdę fantastycznego. Jednak tak się stało. 

Powieść opowiada o tytułowej Marze Dyer, która po tym jak przeżyła wypadek, w którym zginęła jej najlepsza przyjaciółka, Rachel wraz z rodziną przeprowadza się na Florydę. Tam poznaje Noaha, który stopniowo zdobywa jej serce.

Na początku fabuła wydaje się nie odbiegać w niczym od rzeczy możliwych. Dopiero po pewnym czasie rozpoczynamy przygodę z problemami Mary. Dziewczyna widuję swojego byłego chłopka i jego siostrę, którzy wraz z Rachel zginęli w wypadku. Do tego dochodzą koszmary senne i mieszanie z rzeczywistości z wyobraźnią.

Mara Dyer. Tajemnica. to pierwszy tom trylogii, która zapowiada się fantastycznie. Autorka wszystko przedstawia niezwykle realistycznie, a jej styl pisania jest wprost boski. Dodatkowo postacie nie są przerysowane, a ich zachowanie jest tak normalne, że nie przypominam sobie kiedy ostatnio spotkałam się z tak normalnymi nastolatkami. I choć tak naprawdę niektórzy mogą uznać Marę Dyer za najzwyklejszą książkę dla młodzieży, ja się z tym nie zgodzę. 

Książka Michelle Hodkin urzeka i wciąga. Dodatkowo nie wypuści cię do póki jej nie skończysz. Tak, więc polecam ją tym wszystkim, którzy lubią takie paranormal, a ja nie mogę już się doczekać, aż sięgnę po następne tomy. 

Tytuł: Mara Dyer, Tajemnica.

Autor: Michelle Hodkin

Ilość stron: 412

Wydawnictwo: YA!

Rok wydania: 2014

Ocena: 8/10

+ książka bierze udział w wyzwaniu Czytam Young Adult

2. Gdzie, każdy może zdradzić ~ Czerwona Królowa ♕

Tytuł: Czerwona Królowa

Autor: Victoria Aveyard

Ilość stron:

Rok wydania: 2015

Odkąd to krew zaczęła rządzić światem? Jeśli zadasz Sobie to pytanie, stwierdzisz od lat. I ja miałam takie zdanie. Jednak dopiero po Czerwonej Królowej w pełni zrozumiałam "niższych rasowo". Nawet nasz świat pełen bólu i cierpienia, jest posegregowany. Pani Aveyard utwierdziła mnie w przekonaniu, że pisarze to tak naprawdę krwiożercze osobniki, które żywią się naszym szczęściem. Dlaczego? Bo zamiast dawać nam piękny świat, żeby go zazdrościć pokazują jeszcze większe cierpienie. Jednak ta sprawa ma drugie dno, ponieważ dzięki ukazania tego cierpienia cieszę się, że mogę radować się tym minimalnym szczęściem. Co do samej książki? Na początku stwierdziłam, że jest to bardzo oklepany scenariusz, bo przecież był lub wydawał się. Choć nie raz spotkaliśmy się z postacią - osoba nie mogąca pogodzić się z rzeczywistością - postać Mare (główna bohaterka i narrator) była wyjątkowa? Nie za wysokie progi, ale z pewnością - inna. Po skończonej lekturze, nadszedł czas na przemyślenia. I co stwierdziłam? Nic prostszego - książka jest naprawdę bardzo dobra. Mimo, iż scenariusz minimalnie oklepany, to Pani Aveyard nadrabiała nietuzinkowymi postaciami i zawirowaniami losu. Książka jest debiutem tej młodej pisarki i okazała się niezwykle dobrym debiutem. I choć rzadko debiuty są książkami mądrymi ta jest.... Czerwona Królowa Victorii Aveyard jest dobrym punktem do przemyśleń na temat - dyskryminacji rasowej i rasizmu. Książka uczy i jest przykładem prostego wytłumaczenia nienawiści jednej osoby di wszelkich innych osób.

Ocena: 8/10

Maniaczka Książek 📚📚